
กฎหมายสัญญาประกันภัย มาตรา 861–868 สิทธิผู้เอาประกันภัยและหน้าที่บริษัทประกันภัย สัญญาประกันภัยเป็นสัญญาที่ผู้รับประกันภัยตกลงชดใช้ค่าสินไหมทดแทนหรือจ่ายเงินเมื่อเกิดเหตุที่กำหนดไว้ในสัญญา โดยผู้เอาประกันภัยมีหน้าที่ชำระเบี้ยประกันภัย กฎหมายกำหนดหลักเกณฑ์สำคัญเกี่ยวกับสิทธิหน้าที่ของคู่สัญญา ดังนี้ มาตรา 861–862 ความหมายและคู่สัญญาประกันภัย กำหนดความหมายของสัญญาประกันภัย ผู้รับประกันภัย ผู้เอาประกันภัย และผู้รับประโยชน์ โดยผู้เอาประกันภัยกับผู้รับประโยชน์อาจเป็นบุคคลเดียวกันได้ มาตรา 863 ส่วนได้เสียในเหตุที่เอาประกันภัย ผู้เอาประกันภัยต้องมีส่วนได้เสียในเหตุที่เอาประกันภัย หากไม่มีส่วนได้เสีย สัญญาประกันภัยย่อมไม่ผูกพันคู่สัญญา มาตรา 864 สิทธิขอลดเบี้ยประกันภัย หากภัยที่คู่สัญญานำมาพิจารณากำหนดเบี้ยประกันภัยสิ้นไป ผู้เอาประกันภัยมีสิทธิขอลดเบี้ยประกันภัยตามส่วนสำหรับระยะเวลาภายหลัง มาตรา 865 การปกปิดข้อเท็จจริงและสัญญาโมฆียะ หากผู้เอาประกันภัยรู้อยู่แล้วแต่ปกปิดข้อเท็จจริงสำคัญหรือแถลงข้อความเท็จ ซึ่งอาจทำให้บริษัทประกันภัยเรียกเบี้ยสูงขึ้นหรือไม่ยอมรับประกัน สัญญาเป็นโมฆียะ ผู้รับประกันภัยต้องบอกล้างภายใน 1 เดือนนับแต่ทราบมูลเหตุ หรือภายใน 5 ปีนับแต่วันทำสัญญา มาตรา 866 บริษัทประกันภัยรู้ข้อเท็จจริงอยู่แล้ว หากผู้รับประกันภัยรู้หรือควรรู้ข้อเท็จจริงที่ถูกปกปิดหรือแถลงเท็จตามมาตรา 865 สัญญาประกันภัยย่อมสมบูรณ์ มาตรา 867 หลักฐานการฟ้องร้องและกรมธรรม์ การฟ้องบังคับตามสัญญาประกันภัยต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อฝ่ายที่ต้องรับผิดหรือตัวแทน กรมธรรม์ต้องระบุสาระสำคัญ เช่น ภัยที่รับประกัน จำนวนเงินเอาประกัน เบี้ยประกัน และระยะเวลาคุ้มครอง มาตรา 868 การประกันภัยทางทะเล สัญญาประกันภัยทางทะเลให้บังคับตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายทะเล กลุ่มบทความนี้รวบรวมหลักกฎหมายและแนวคำพิพากษาศาลฎีกาเกี่ยวกับสัญญาประกันภัย การปฏิเสธจ่ายค่าสินไหมทดแทน การบอกล้างสัญญา และสิทธิฟ้องร้องของผู้เอาประกันภัย เพื่อใช้ศึกษากฎหมายและแนวทางคุ้มครองสิทธิของคู่สัญญา |
บริษัทประกันภัยจ่ายค่าสินไหมเกินวงเงินคุ้มครอง, สิทธิฟ้องเรียกเงินคืนจากผู้เอาประกันภัย, อายุความฟ้องเรียกค่าสินไหมทดแทนส่วนเกิน |
|
หน้า 1/1 1 | [Go to top] |


